در مراکز داده، معماری شبکه، تامین برق و مدیریت دما معمولا بیشترین توجه را به خود اختصاص می دهند. با این حال، مسیر عبور کابل ها نیز بخش مهمی از زیرساخت است. کابل کشی نامنظم یا اجرای نامناسب مسیر می تواند دسترسی به تجهیزات را دشوار کند، توسعه شبکه را پرهزینه سازد و احتمال آسیب به کابل ها را افزایش دهد.
سینی کابل در مرکز داده، زیرساختی برای نگهداری و هدایت منظم کابل ها فراهم می کند. عملکرد مناسب این سیستم به انتخاب نوع سینی، طراحی مسیر و رعایت الزامات نصب کابل وابسته است.
چرا مدیریت مسیر کابل در دیتاسنتر اهمیت دارد؟
در مراکز داده، کابل های شبکه مسی، فیبر نوری و کابل های برق در مسیرهای مختلف میان رک ها، تجهیزات و تابلوها جابه جا می شوند. با افزایش تعداد تجهیزات، تراکم کابل ها نیز بیشتر می شود و نیاز به طراحی دقیق مسیر افزایش پیدا می کند.
طراحی مناسب مسیر کابل به اهداف زیر کمک می کند:
- دسترسی آسان تر برای بازرسی، تعمیر و تعویض کابل؛
- کاهش فشار مکانیکی بر کابل ها و محل اتصال آن ها؛
- شناسایی سریع تر مسیرها و انشعاب ها؛
- مدیریت بهتر فضای اطراف رک ها؛
- جلوگیری از ایجاد مانع غیرضروری در مسیر جریان هوا؛
- فراهم کردن امکان توسعه آینده.
البته نصب سینی کابل به تنهایی این مزایا را ایجاد نمی کند. چیدمان منظم، برچسب گذاری و کنترل ظرفیت مسیر نیز ضروری است.
چه نوع سینی کابلی برای مرکز داده مناسب است؟
انتخاب سیستم نگهدارنده کابل باید بر اساس نوع کابل، تعداد و وزن آن، شرایط نصب و نیاز به حفاظت انجام شود. در یک مرکز داده ممکن است از چند نوع مسیر نگهدارنده استفاده شود.
سینی کابل مشبک سیمی
سینی کابل مشبک سیمی که با نام سینی سبدی یا وایرمش نیز شناخته می شود، ساختاری باز دارد. این ساختار می تواند دسترسی به کابل ها، مشاهده وضعیت مسیر و ایجاد انشعاب را آسان تر کند.
استفاده از این نوع سینی برای مسیرهای افقی و عمودی، به شرط مناسب بودن محصول و رعایت دستورالعمل نصب، امکان پذیر است. در محل برش، تغییر جهت و خروج کابل نیز باید از تماس کابل با لبه های تیز جلوگیری شود.
سینی کابل ورقی و نردبان کابل
سینی ورقی و نردبان کابل نیز بسته به نیاز پروژه قابل استفاده هستند. میزان پشتیبانی مورد نیاز کابل، فاصله تکیه گاه ها، بار مسیر و شرایط حفاظت، در انتخاب میان این گزینه ها موثر است.
بنابراین، نمی توان یک نوع سینی را صرفا به دلیل شکل ظاهری، برای تمام مراکز داده مناسب یا نامناسب دانست.
مسیرهای اختصاصی فیبر نوری
برای برخی مسیرهای فیبر نوری، استفاده از سیستم های اختصاصی مدیریت فیبر می تواند انتخاب مناسب تری باشد. این سیستم ها باید امکان رعایت شعاع خمش، پشتیبانی مناسب و خروج کنترل شده کابل را فراهم کنند.
نوع مسیر باید با الزامات کابل سازگار باشد؛ نه اینکه کابل برای جا گرفتن در مسیر نامناسب تحت فشار قرار بگیرد.
اصول طراحی مسیر سینی کابل در مرکز داده
۱. ظرفیت فعلی و توسعه آینده را همزمان بررسی کنید
انتخاب ابعاد سینی فقط بر اساس تعداد کابل های فعلی ممکن است در آینده به ازدحام مسیر منجر شود. بهتر است نیازهای توسعه نیز از مرحله طراحی بررسی شوند.
با این حال، وجود فضای خالی به تنهایی به معنای امکان افزودن کابل نیست. پیش از توسعه باید موارد زیر کنترل شوند:
- ظرفیت باربری سینی و ساپورت ها؛
- وزن کابل های موجود و جدید؛
- الزامات چیدمان و میزان مجاز پرشدگی مسیر؛
- دسترسی برای نصب و نگهداری؛
- شرایط حرارتی کابل های برق، در صورت وجود.
۲. شعاع خمش کابل را رعایت کنید
خم کردن بیش از حد کابل می تواند به ساختار آن آسیب بزند و عملکرد ارتباط را مختل کند. این موضوع به ویژه در زانوها، انشعاب ها، مسیرهای عمودی و ورودی رک اهمیت دارد.
حداقل شعاع خمش باید از مشخصات سازنده کابل استخراج شود. الزامات کابل هنگام نصب و کشش نیز ممکن است با وضعیت نهایی آن متفاوت باشد.
برای ایجاد مسیر مناسب:
- از تغییر جهت های تند و ناگهانی پرهیز کنید.
- از زانو، راهنما و قطعات خروجی متناسب استفاده کنید.
- کابل را روی لبه تیز یا نقطه اتکای نامناسب قرار ندهید.
- محدودیت کشش کابل هنگام نصب را رعایت کنید.
خم نامناسب ممکن است در فیبر نوری باعث افزایش افت سیگنال و در کابل مسی باعث تغییر ویژگی های انتقال شود. نتیجه می تواند افزایش خطا، ناپایداری ارتباط یا قطع اتصال باشد.
۳. کابل ها را در مسیر عمودی به درستی مهار کنید
در مسیرهای عمودی، هدایت کابل به تنهایی کافی نیست. وزن کابل باید توسط تجهیزات نگهدارنده مناسب تحمل شود تا به بخش های پایین تر، کانکتورها یا پورت تجهیزات فشار وارد نشود.
نوع مهار، فاصله نقاط نگهدارنده و روش نصب باید با وزن و ساختار کابل سازگار باشد. بست بیش از حد سفت نیز می تواند به روکش یا اجزای داخلی کابل آسیب بزند.
۴. خروج کابل و ورود به رک را اصولی طراحی کنید
محل خروج کابل از سینی یکی از نقاط حساس مسیر است. در این بخش باید شعاع خمش، پشتیبانی و حفاظت لبه تامین شود.
اتصال مسیر سینی به داکت یا ورودی رک نیز نباید باعث آویزان ماندن نامناسب کابل، کشیدگی یا تماس آن با لبه های آسیب زا شود. استفاده از متعلقات سازگار، پیوستگی پشتیبانی کابل را در این نقاط حفظ می کند.
۵. جداسازی کابل های برق و ارتباطی را بررسی کنید
جانمایی کابل های برق و ارتباطی باید با توجه به الزامات ایمنی، سازگاری الکترومغناطیسی و مشخصات پروژه انجام شود. استفاده از مسیرهای جداگانه یا جداکننده، در صورت نیاز، بخشی از این طراحی است.
فاصله مناسب را نمی توان بدون شناخت نوع کابل، مدار و استانداردهای پروژه تعیین کرد. همچنین سینی فلزی یا مشبک، به تنهایی حفاظت تضمین شده در برابر تداخل الکترومغناطیسی ایجاد نمی کند.
۶. مسیر کابل را با سیستم سرمایش هماهنگ کنید
سینی کابل نباید دسترسی به تجهیزات یا مسیر طراحی شده جریان هوا را مختل کند. این موضوع در بالای رک ها، پشت تجهیزات و فضای زیر کف کاذب اهمیت دارد.
در مراکزی که زیر کف کاذب برای توزیع هوا استفاده می شود، تجمع کابل ها می تواند مانع عبور مناسب هوا شود. انتخاب مسیر باید با طراحی سرمایش و سایر تاسیسات هماهنگ باشد.
۷. برچسب گذاری و مستندسازی را فراموش نکنید
مسیر منظم بدون شناسایی کابل ها، همچنان می تواند نگهداری دشواری داشته باشد. ثبت مبدا و مقصد، برچسب گذاری و به روز نگه داشتن نقشه ها، زمان عیب یابی و تغییرات بعدی را کاهش می دهد.
کابل های بلااستفاده نیز باید پس از شناسایی و تایید، طبق روش اجرایی ایمن جمع آوری شوند تا ظرفیت مسیر را اشغال نکنند.
اشتباهات رایج در نصب سینی کابل دیتاسنتر
- انتخاب سینی فقط بر اساس عرض و بدون بررسی ظرفیت باربری؛
- پر کردن مسیر بدون در نظر گرفتن توسعه و دسترسی؛
- ایجاد خم تند در خروجی سینی یا ورودی رک؛
- استفاده از بست نامناسب یا سفت کردن بیش از حد آن؛
- رها کردن وزن کابل های عمودی روی اتصالات؛
- باقی گذاشتن لبه تیز پس از برش سینی؛
- نادیده گرفتن هم بندی و اتصال زمین مورد نیاز اجزای فلزی؛
- عبور از جداکننده های مقاوم حریق بدون اجرای آتش بندی مناسب.
جمع بندی
سینی کابل در مراکز داده به نظم دهی مسیر، پشتیبانی از کابل ها و تسهیل نگهداری کمک می کند. با این حال، انتخاب صحیح سیستم و اجرای اصولی آن، از نام یا شکل محصول مهم تر است.
برای دستیابی به یک مسیر قابل اعتماد، ظرفیت باربری، شعاع خمش، مهار کابل های عمودی، جداسازی مدارها و هماهنگی با سرمایش را همزمان بررسی کنید. طراحی مناسب باید هم نیاز امروز مرکز داده و هم تغییرات آینده آن را پوشش دهد.